|
 یعقوب قمری شریف آبادی
سرزمين مكه، جلوه گاه نور لم يزلي و مصلاي امن رحماني، در واپسين ايام حيات پر فروغ رسول ختمي مرتبت(ص) و سرور و سالار بشريت، حماسه عظيم حجۀ الوداع را به نظاره نشست و خداي كعبه شاهد آخرين طواف هاي عاشقانه و زمزمه هاي محبانه رسول اكرم(ص) بود.
در حالي كه هنوز نگراني انجام آخرين و والاترين مأموريت، در سيماي روحاني حبيب الله(ص) موج مي زد و شانه هاي خسته حضرتش سنگيني مهم ترين امانت الهي و حساس ترين ابلاغ رسالت معنوي را متحمل مي شد، اشراقات فيض الهي و نفحات قدس رحماني وزيدن گرفت...
كه: «ياأَيُّهَا الرَّّسوُلُ بَلََِّغْ مَا أُنْزِلَ ِإلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلََََّّغْتَ رِسَالَتَهُ وَ اللهُ يَعْصِمُك مِنَ النَّاس؛(1) اي پيامبر! آنچه به سوي تو نازل شد، به مردم ابلاغ كن و اگر انجام ندهي، رسالت الهي را به انجام نرسانده اي و بدان كه خداوند تو را از مردمان محافظت ميكند.»
پس از اتمام مناسك عبادي حج، يگانه سفير توحيد و عالي ترين منادي تجريد، محمد مصطفي(ص) خود را محيّاي ابلاغ حياتي ترين پيام الهي خويش كرد و در راه بازگشت به وادي مقدس غدير خم قدم نهاد و زير تابش شديد آفتاب نيمروز حجاز، شجره طوباي ولايت را بر بستر خلقت غرس نمود. غدير خم، ناظر شكوفايي گل ايمان و طهارت و تجليگاه تبلور نور ولايت و سرچشمه زلال اكمال دين و رسالت گرديد: «أَلْيَومَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دينَكُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتي؛(2) امروز دين شما را برايتان كامل نموده و نعمت خود را بر شما تمام كردم.»
و بدين سان در آخرين سال غروب آفتاب رسالت(ص) مهتاب منير ولايت به گلبانگ مقدس «مَنْ كُنْتَ مَولاهُ فَهذا عَليٌّ مَؤلاه»(3) طلوع كرد و به پرتو وجودش دل هاي شيفتگان حقّ را از عشق و شعف آكنده ساخت.
رسول اكرم(ص) فرمود: «هنگامي كه خورشيد را از دست داديد، از ماه پيروي كنيد!» آنگاه در جواب كسي كه سؤال كرد: خورشيد و ماه چيست؟ فرمود: «خورشيد منم وماه، علي است.»(4)
در جهان ظاهر، آندم كه خورشيد عالمتاب غروب مي نمايد و شب بر ارض خاكي سايه مي گسترد، انوار آفتاب بر پيكر ماه جلوه گر شده، آن را روشن و منور مي سازد و در آسمان بي منتهاي ظلمت شب، ستارگان و كهكشان هاي هستي به رؤيت مي رسد. همچنين پس از غروب خورشيد پيامبر(ص)، نور آفتاب نبي بر مهتاب سيمگون علي(ع) كه مقرّب ترين فرد در مقام پيروي و اطاعت نسبت به رسول اكرم(ص) بود، تابيد و انعكاس پرتو آن در مرآت ماه ايمان نمايان گرديد.
حضرتش در هنگام رحلت فرمود: «يا علي! سر مرا در دامن خود گذار كه امر پروردگار عالميان فرا رسيده است و چون جان من بيرون آيد، آن را به دست خود بگير و بر روي خود بكش!»(5)
تابش نور مهتاب لطيف ولايت، در گستره ظلمتكده ناسوت، رهرو طريق لاهوت را از اسارت رنگ ها و كثرات مي رهاند و چشم شهود اهل ايمان را به رؤیت اسرار خفيّه أنجم معرفت و رموزات كهكشان هاي معنويت روشن مي سازد و بحر قلوب اولياء الله(ع) را به جزر و مد وامي دارد و قلب عرش الرّحمن مقرّبين را به جذبه و طرب مي كشاند.
حضرت علي مرتضي(ع)، عروة وثقاي رحماني، مرآت خفيه تمام نماي انساني و نور فروزنده مشكات هدايتي است كه تنها شب زنده داران و سحرخيزان سوخته عشق و اشتياق و شيفتگان قرب و احتراق، شايسته رؤیت جمال منور ولايت و لايق شراب طهور ساقي كوثر معرفت هستند و نامحرمان وصالش را خواب غفلت فرا گرفته، منكران مقامش از قافله شبروان دور افتاده اند.
حضرت باقر العلوم(ع) فرمود: «بعد از پيامبر(ص) همه مرتد شدند، به جز سه نفر: سلمان و ابوذر و مقداد، راوي پرسيد: پس عمار چطور؟ فرمود: عمار قدري اعراض كرد و سپس بازگشت نمود، البته اگر منظورت كسي باشد كه هرگز شك نكرده و چيزي از ذهنش نگذشته باشد، او جز مقداد نيست. امّا سلمان در قلبش اين گذشت كه آيا واقعا امير المؤمنين(ع) داراي اسم اعظم الله است كه اگر بدان تكلّم كند، زمين همه را در خود فرو مي برد؛ البته همين طور هم بود، پس او ترديد كرد و گردنش خشك شد و تنها و رها چون بيابان خالي افتاد، پس امير المؤمنين(ع) بر او گذر كرد و فرمود: اي ابي عبدالله(سلمان)! اين خشكي گردن از آن ترديد است؛ پس بيعت كن، او نيز بيعت كرد. و امّا ابوذر، امير المؤمنين به او امر كرد كه سكوت اختيار كند و او كسي بود كه از سرزنش هيچ كسي واهمه نداشت و نتوانست سكوت كند.»(6)
صراط دقيق ولايت، راه بس صعب و دشواري است كه هر كسی را ياراي استقامت و پيمودن آن نمي باشد و نيل به كوثر غدق رحيمي در فراز قله كوهسار ايمان نيازمند صدق و اخلاص و پايداري نسبت به معارف بيكران رحماني است؛ چه اينكه مهتاب ولايت علي(ع) پرده گشاي اسرار و عجايب شگرفي است كه بر جان دلبستگان كثرات و وابستگان حضيض ناسوت سنگين مي آيد و قادر به رؤیت عظايم بطون قرآن و اسرار كهكشان هاي عظيم معنويت و عرفان در مرآت تمام نماي ماه ولايت نمي باشند. اشرف پيغمبران، سراج روشن هدايت رهروان، محمد مصطفي(ص) فرمود: «از شما مردي باشد كه بر تأويل قرآن كارزار كند، همچنان كه من بر تنزيل قرآن كارزار مي كنم آنگاه دست مبارك خويش را بر دوش علي(ع) نهاد و فرمود: آن مرد اين كس است.»(7)
پی نوشت ها:
1. مائده / 67؛ 2. همان / 3؛ 3. الکافی، ج 1، ص 420، ح 42: «هر کس که من مولای اویم، علی نیز مولای او است.»؛ 4. فاطمه الزهراء، علامه اميني(ره)، ص 47؛ 5. منتهي الآمال، شیخ عباس قمی، ص 129؛ 6. اختيار معرفه الرجال، ج 1، ص 11؛ 7. تفسير خلاصه منهج الصادقين، ذيل آيه 8 آل عمران، ص 182.
کلمات کليدي : ظهور مهتاب ولایت در افق غدیر,یعقوب قمری شریف آبادی,مكه,رسول اكرم(ص) ,حبيب الله(ص),رسول ختمي مرتبت(ص),امانت الهي,ابلاغ رسالت معنوي,اشراقات فيض الهي و نفحات قدس رحماني,ياأَيُّهَا الرَّّسوُلُ بَلََِّغْ مَا أُنْزِلَ ِإلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلََََّّغْتَ رِسَالَتَهُ وَ اللهُ يَعْصِمُك مِنَ النَّاس,ابلاغ كن,مناسك عبادي حج,محمد مصطفي(ص),وادي مقدس, غدير خم,حجاز,شجره طوباي ولايت,نور ولايت,اكمال دين و رسالت,أَلْيَومَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دينَكُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتي,مَنْ كُنْتَ مَولاهُ فَهذا عَليٌّ مَؤلاه,آفتاب رسالت,مهتاب منير ولايت,خورشيد منم وماه، علي است,علي(ع),اولياء الله(ع),ناسوت,لاهوت,رهرو طريق,معرفت و رموزات كهكشان هاي معنويت,اسرار خفيّه,هدايت,حضرت باقر العلوم(ع) ,سلمان و ابوذر و مقداد,اسم اعظم الله,امير المؤمنين(ع) |
